Bow Chagga Wow Wow...

Vinnan mín er bæði skemmtileg og fjölbreytt. Milli þess sem ég bý til kaffi, þurrka ég stundum af borðum og fer með óhreina diska inn í eldhús. Sem betur fer er ég nógu skynsöm stúlka til að hafa svosem nóg fyrir stafni utan vinnutíma, þar sem ég myndi væntanlega annars skera af mér báða handleggina, hlaupa í burtu og fara að grenja. Það er þess vegna hressandi þegar það kemur á prent hvað maður er frábær. Vildi svo hrottalega skemmtilega til að ég var einmitt að vinna þegar þetta review var skrifað. Hér með er það skjalfest að ég er fokkíngs “sweet and attentive”. Ef einhver heldur öðru fram vil ég bjóða hinum sama upp á að hoppa upp í ratsinn á sér.

Í gærkvöldi þurfti ég til dæmis að gera rommflösku upptæka af fólki sem hafði smyglað henni inn i brúðkaup sem ég var að vinna í. Áðurnefnt fólk var milli sjötugs og áttræðs. Svona lagað finnst mér nú bara barnalegt enda hef ég persónulega ekki stundað einhvern svipaðan kjánaskap síðan á annan í jólum 2008.

En mjá. Sumsé komin aftur í Edinborgina, fyrir töluverðu síðan meira að segja, eftir velheppnað jóla- og áramótafrí. Fínt að vera komin aftur en ég stend mig að því að sakna fjölskyldu+vina allsvakalega núna. En þar sem það er allt í volli á Íslandi (eldsvoði á Kleppsvegi, hálka um allt land og Gummi í Sálinni kominn með kærustu) ætla ég að vera hér úti enn um sinn, allavega þangað til að hlutirnir fokkast jafn magnificently upp hérna líka. Er samt hætt að naga neglurnar, þannig að það er jákvætt, og ég hef bara grenjað einu sinni á almannafæri það sem af er 2009, og þykir mér það nú bara helvíti gott.

Segjum það í bili bara.



Og bles.