Íþróttaannáll 2007

Honey, I'm home! Og reyndar alveg soldið síðan. Bloggleti hefur hins vegar náð nýjum hæðum í desembermánuði og vafamál hvort blöggi verði framhaldið á nýju ári. Það mun hins vegar koma í ljós eins og velflest annað.

Jólin voru fín. Ég frekjaðist í að fá að útvega jólafatnað á elskulegan í ár og tataaaamm!

">
Skruggusmart þó ég segi sjálf frá og drengurinn púllar þetta well off. Er búið að vera afar gott að hitta fólkið sitt aftur og best í heimi að vera með Nönnanum. Litli ljúflingspúði. Ótrúlega góður við frænku sína og alltaf að kyssa mann og knúsa. Dæs.

Það er hins vegar gaman að segja frá því að yfirrituð hefur komið sér upp myndarlegri smákökuvömb. Maginn er rétt að jafna sig eftir síðasta átmaraþon og er í óða önn að æsa sig upp í að taka hressilega á því í kvöld og á morgun þangað til námsmanna-dietið byrjar aftur. Á meðan flennistór truthahn ættaður úr Mosfellsbæ eldast í rólegheitunum með ratzinn fullan af fyllingu er því ekki úr vegi að líta yfir farinn veg og rifja upp headlines and deadlines frá árinu 2007.

- Janúar-Apríl voru ógeðslega leiðinlegir mánuðir
- Vann á Nýju lífi, skemmtilegt.
- Fór til Ólafsfjarðar í annað skipti á ævinni.
- Varð 25 ára.
- Lenti í klessingi, engan sakaði
- Flutti til Edinborgar
- Fór aftur í skóla.
- Leit upp úr bókunum eitt augnblik eða svo og ákvað að ná mér í kærasta. Það tókst. Yay me!

Partý ársins: Streptókokkapartýið í hálsinum á mér um mitt sumar. Þegar allir aðrir voru í sumarbústað. Skemmtilegt.
Hljómsveit ársins: Kings of Convenience
Skemmtilegheit ársins: Edinborg með öllu.
Vonbrigði ársins: Hvað ég er farin að vera þunn alltaf. Ekki alltaf samt. Bara þegar ég hef verið að fá mér safa kvöldið áður, skiljúmí.
Fávitar ársins: Femínistar eins og þeir haga sér á Íslandi. Eru ekki að gera neinum greiða.
Spontant ársins: Skinny-dip og rottuhlaup í veiðihúsinu
Tónleikar ársins: Damien Rice

En það er síðasti dagur ársins. Truthahn þarf að láta ausa yfir sig. Ég verð að fara. Óska öllum gleðilegs árs með tökkum fyrir það gamla. Þið eruð æði. Allir nema einn. Eða tveir kannski.

“I’ll make you laugh by acting like the guy who sings. And you make me smile by really getting into the swing...”


Og bles.

Aðventuz í Edinburgh

"yeah, intelligent input, darlin', why don't you just have another beer then?"


Og bles.

Kabúmm! *splash, splash*

Ég er svo hamingjusöm að ég gæti sprunkt í loft upp. Vúhú nær ekki einu sinni utan um hvernig mér líður. Ástæður er fjórþættar:

a)Í gær skilaði ég tveimur síðustu ritgerðunum sem ég satt að segja er bara alveg bærilega sátt með fyrir rest. Vona að þeir sem fara yfir þær verða álíka impressed og ég sjálf en það var ósjaldan sem ég rak upp lítið óp og féll í stutt yfirlið yfir eigin snilligáfu og orðheppni. Hélt samt í alvöru á tímabili að ég myndi ekki lifa þetta af.

b)Eftir að hafa fengið sér smá safa í gærkvöldi varð Jones full mjög, enda nánast ósofin. Fórum á Espann að dansa og það er gaman að segja frá því að það að láta miðaldra Bumbu-Jóa klípa sig í ratzinn hefur einhvern vegin misst allan sjarma. Skrítið. Endaði á Filthy McNasty's þar sem ég gerði fjórum bjórum skil fyrir rest, sem er afar sérstakt í ljósi þess að ég drekk ekki einu sinni bjór. Gerði hins vegar ekkert af mér (...held ég) og er spræk sem lækr í dag. Vottar ekki einu sinni fyrir post-drinking syndrome og er það vel.

c)Nú er ég bara að fara að kaupa jólagjafir, hlusta á jólalög, baka smákökur fyrir Jason og kenna honum að elda jólamat (hann verður hér um jólin, litla angastýrið), rölta um jólamarkaðinn með bros á vör, Eoin í hönd og væmni í hjarta.

d)Og svo heim eftir 4 daga. Hlakki hlakki til :)



“It was just like christmas...it was just like christmas...”

Og bles.

"Waaaaater, water of life..."

Ja, góðan daginn hér.

Það vildi ekki betur til en svo að það snjóaði í Edinborginni í dag. Mjög aumingjalega að vísu og eftir að hafa eytt góðum tíma í að greina úrkomuna með Jason og Pete komumst við að því að þetta væri “a mild case of dog-feelin’ a bit poorly-hurry up ness” – eða hundslappadrífa eins og þeir segja á íslensku. Engu að síður tókst einhverjum slefandi aumingjum að hnoða saman í einn snjóbolta og þruma honum í ratzinn á mér þar sem ég gekk út í Tesco að ná mér í æti. Gott að þeir hafa gaman að þessu greyin. Eru allavega ekki að selja dóp á meðan.

6 dagar í skil. 12 dagar í heimkomu. Ég er að heitprumpa á mig af stressi yfir þessum ritgerðum. Borða lítt og sef ennþá minna. Ek mun allavega komast í kjólinn fyrir mjólin með sama áframhaldi. Á sama tíma kemur sér afar vel að hafa tvö stykki af Hot Irishman mér við hönd þegar ég tek áhyggju trylling. Annars vegar Eoin og hins vegar þennan hérna. Sjúper.

Var að lesa grein eftir mann sem heitir Moron. Er orðin það súr í kollinum að mér fannst það alveg geðveikt fyndið.

Og ég held ég sé að fá annað kvef. Jei.

"You don't need this disease, no not right now..."

Og bles.

Poke!

18 dagar þangað til ég kem heim og get kreist þennan snilling í mauk!

Var að klára ritgerð. Klapp. Í miðjum klíðum varð ég að fletta upp í eldgömlum glósum frá því í Alþjóðastjórnmálum hjá Alberti Jóns. Honum yrði best líst sem Bruce Willis félagsvísindadeildar Háskóla Íslands. Þar fyrir utan er maðurinn sjúklega fyndinn og sem betur fer hafði ég punktað hjá mér bröndungana sem hann sagði í tímum, ever so cool, án þess að svo mikið sem stökkva bros.

Um kommúnisma í Sovétríkjunum: “Sovétstjórnin hafði miklar bjargir, átti ennþá alla skriðdrekana, eldflaugar, leynilögregluna, herinn. Þó þetta lið hafi ekki haft tannkrem eða klósettpappír, so what?”

Fyndið.

Og annað fyndið. Það er samt eiginlega ekki fyndið hvað það er ótrúlega hljóðbært hérna í íbúðinni. Veggirnir eru álíka þunnir og erótískur náttkjóll svo það heyrist gjörsamlega allt hérna á milli. Þar á ofan er kominn stresstryllingur mikill í fólk sem lýsir sér helst í því að það þarf ekki mikið eða merkilegt að gerast til að fólk fari að hlæja. Nema hvað. Í dag sat ég í makindum við skriftir, tebolli við hönd og teppi yfrum axlir. Verður mér þá á að prumpa soldið. Eftir um það bil 2 sekúndur springur Jason – sem býr hinu megin við vegginn – úr hlátri. “You Icelandic women...” sagði hann mitt á milli þess sem hann átti örðugt um andardrátt sökum hláturs. Sorrí maður. Má maður prumpa. Svo hlógum við dátt, sitthvoru megin við vegginn, í um það bil eina mínútu. Það var nú skemmtilegt.

Nú ætla ég hins vegar að hella mér út í kenningar Michael nokkurs Mann og “The Dark Side Of Democracy”. Ég er komin í stuð.

"I would give you anything you want
Well, all I wanted..."

Og bles.

"...Baldur, ó Baldur. Þú varst besti vinur minn."

Þegar afgreiðslufólkið á BeanScene er farið að segja "Hi Soula, howsit goin?" og byrjar að mala í 4 skota skinny cappuccinoinn þinn, þá veistu að þú ert í góðum málum. Þú...hefur fundið þinn stað.

Varð vitni að búðarhnupli í Tesco í morgun. Viðkomandi var annaðhvort kleptómanískur með eindæmum eða afspyrnublankur því hann var að stela tómatpúrru á 29 pens. Nema hann hafi ætlað að nota hana til að þynna út dóp sem hann hefði svo í hyggju að selja á götum borgarinnar.

Gafst upp fyrir rest í gær og Jones&Jones hlupu út í rigninguna til að hlýða á lifandi tóna og sumbla tvo drykki samtímis. Einn sá allra einlægasti/skemmdasti trúbador sem ég hef séð í langan tíma. Flestir textarnir voru um einhverjar konur sem höfðu farið illa með hann kallgreyið...enda ekki skrýtið þar sem hann var með vörtu með hári í, fyrir ofan vörina. Samt alveg óþarfi að yrkja lag og ljóð sem ber heitir "Screw You Bitch For Fucking With My Mind". "Ekki sár, svona er bara lífið" :)

Annars var hápunktur dagsins hjá yfirritaðri þegar ég steig á teiknibólu á ganginum um 4leytið í dag. Það var afar vont. Ef ég fæ blóðeitrun eða eitthvað álíka óskemmtilegt þá verð ég fremur súr.

"But you look confused and you dont know what to do
It's hard to get an answer when you havent got a clue
If you work it out tell me what you find..."
Og bles.